2 - over verantwoordelijkheid.txt

gevonden op https://fetlife.com/users/109753/posts/1885332
vrij vertaald

About Being Responsible For Someone's Heart: An Unfashionable Viewpoint

Over verantwoordelijkheid voor iemand zijn hart: een ouderwets gezichtspunt
Submissives can have very tender hearts.
This is something glossed over by the BDSM community a lot. Maybe it is because submissives don’t want to feel weak (they aren’t) or maybe it is because Dominants have feelings too (we do) and are just about as easy to heartbreak (we pretty much are!).
The activities we engage in in BDSM are very intimate, very connecting, they require vulnerability.
When I was coming out as being in a 24/7 power exchange (as a Dominant, obviously) to a close vanilla friend as a teenager, and telling her WHY and what the dynamic made me feel… she finally just said: “I get it. It’s like… a trust exercise.Yeah, it is.
When you are trusting someone with your body, for bondage, for a flogging, for any type of bottoming…. you are building trust with that person. Intensely.
On the top’s side, we also feel the emotional connection. But we are not rendered quite as vulnerable so immediately. The bottom, on the other hand, has put their body into our hands. They have said, “I trust you will not HARM me.”
I think you might have to be a switch to really understand what a submissive feels. I am not, and I can only guess at it.
But the bottoms I play with, I swear their eyes say, “Do with me what you will. I am yours.” Even in just an hour long session… and I feel like in that moment, that I have been given a responsibility. And I know that when I am in that space, I’d die to protect that burden if I had to.
Perhaps there are bottoms out there so jaded and hardened that they bottom without trust, with the assumption that their top may at any moment cause them real harm… but such a thought makes me sad, and I won’t dwell on it… right now.

Submissives kunnen zeer kwetsbaar zijn.
Dit is iets wat vluchtig overgenomen wordt door de BDSM gemeenschap. Misschien is het omdat submissives niet zwak willen voelen (ze zijn dat niet) of misschien is het omdat dominanten gevoelens hebben (wij wel) en zijn enkel net zo kwetsbaar. (we zijn met vrij veel!).
De BDSM activiteiten zijn zeer intiem, zeer verbonden, ze vereisen een zeker veiligheid.
Toen ik uit een 24/7 PE kwam (als een Dominant, uiteraard) met een goede vanille vriend als tiener, toen ik haar vertelde het wat en waarom de dynamiek me doet voelen... zei ze: "Het is net als... een vertrouwensoefening." Ja, dat is het.
Wanneer je iemand vertrouwt met uw lichaam, voor bondage, voor een geseling, voor elk type vernedering... bouwt u een vertrouwensband met die persoon. Intens.
Aan de Dominant's kant voelen we ook een emotionele verbinding. Maar we zijn niet direct kwetsbaar. De onderdanige, aan de andere kant, geeft hun lichaam in onze handen. Zij hebben gezegd, "Ik vertrouw er op dat u me geen kwaad doet."
Ik denk dat een switch moet zijn om echt te begrijpen wat een onderdanige voelt. Ik ben er geen, en ik kan er alleen maar naar raden.
Maar de onderdanigen waar ik bij speel, ik zweer in hun ogen te lezen, "doe met mij wat je wil. Ik ben van jou." Zelfs in een sessie van een uur... en ik voel mij weer als op dat moment, dat ik een verantwoordelijkheid heb gekregen. En ik weet dat als ik in die ruimte ben, ik zou sterven om hen te beschermen als ik moet.
Waarschijnlijk zijn er onderdanigen die zo afgemat en gehard zijn, met de veronderstelling dat hun Dominant hen op elk moment mag en kan kwaad doen.. zo'n gedachte maakt me verdrietig, en ik zal er nu niet bij stilstaan.
……………………………

I take my time before I make a commitment to someone. Any someone, whether the relationship is vanilla or submissive.
When I care for someone, I become a bit single-minded. I’m a Scorpio, and what is said about my sign rings true for me, especially in the realm of love. When I am infatuated, I am consumed alive. I feel like every breath I take, I take for the one(s) I love. I wake in the morning with them the first thought in my mind & fall asleep the same way.
(Please don’t take this admission as to my mindset about relationships as a recommendation. I’m aware my intensity borders on obsession and is no doubt rather unhealthy.)
Still, when I care about someone -- and I don’t hesitate to show that I do -- I like to move slowly toward commitment.
How slowly? Well, that depends on many factors, such as how closely I can observe this person (a long distance relationship will slow me down further) and whether or not I get the opportunity to witness their behavior under stress as opposed to in the best possible of conditions… and vice versa.
In short, I need to TEST them a bit. I don’t set up problems and wait for them to solve them, but rather, I wait for life to throw us a problem and to see how we conquer it together…
This gives me a better sense of how well we will mesh together in the long term.
You know, the long term when the hormones have worn off and there is nothing but loyalty and commitment to get us through the harder times.
I don’t commit to a relationship casually. I don’t offer collars casually.
In my youth, I used to move more quickly into relationships and sometimes that worked well for me. But in that time, my life was more flexible and subject to change. These days, I have a job, existing relationships & commitments, a home, and other obligations and am unable to completely mold my life to suit my newest partner immediately. I have to consider carefully: Am I capable of fitting into this person’s life, and them, into mine?
For me, a D/s relationship is actually more commitment than dating. Because of the reasons I mention above -- that which happens during play, but on an even larger scale. I don’t take for granted the deep bond that can occur when you trust someone to TAKE CONTROL (at least in part) OF YOUR LIFE.

Ik neem mijn tijd vooraleer ik een verbintenis aanga met iemand. Gelijk wie, of het nu vanilla of D/s relatie is. Als ik zorg voor iemand, word ik een beetje single-minded. Ik ben een Schorpioen, wat over dit teken wordt gezegd slaat helemaal op mij, vooral wat betreft de liefde. Als ik verliefd ben, wordt ik levend verbruikt. Het voelt als elke ademhap die ik neem, ik die neem voor diegene ik liefheb. Ik word wakker in de ochtend met haar in gedachten, en op dezelfde manier val ik weer in slaap.
(Gelieve deze mentaliteit over relaties niet als aanbeveling te nemen. Mijn intensiteit grenst aan obsessie, en is zonder twijfel nogal ongezond.)
Toch, wanneer ik zorg voor iemand-- en ik aarzel dan niet om te tonen dat ik dat doe-- beweeg ik graag langzaam in de richting van de verbintenis.
Hoe langzaam? Nou, dat hangt van veel factoren af, zoals hoe dichtbij is deze persoon om te kunnen observeren (een verhouding over lange afstand zal me verder vertragen) of krijg ik de kans al dan niet om getuige te zijn van hun gedrag onder stress in tegenstelling tot rust in de best mogelijk voorwaarden... en vice versa.
Kortom, ik heb het nodig om hen een beetje te testen. Ik hoef geen problemen en wacht op hen om ze op te lossen, maar liever wacht ik op het leven om ons probleem te gooien en om te zien hoe we het samen veroveren... Het geeft mij een beter idee, hoe we het redden op lange termijn.
Weet je, de lange termijn, als de hormonen versleten zijn, er er niets rest dan loyaliteit en inzet om ons door moeilijkere tijden heen te loodsen.
Ik verplicht zomaar tot een relatie, ik bied niet zomaar een collar aan.
In mijn jeugd ging ik sneller de relatie aan, en soms werkte dat goed voor mij. Maar toen leefde ik flexibeler. Vandaag heb ik een baan, een relatie met zijn verplichtingen, een huis, en nog meer verplichtingen. Ik ben niet in staat om mijn leven volledig aan te passen aan mijn nieuwe partner. Ik overweeg zorgvuldig of ik binnen deze persoon zijn leventje pas, en hij in het mijne.
Voor mij vraagt een D/s relatie meer inzet dan daten. Om de redenen dat ik hierboven aangeef, om wat gebeurt tijdens de sessie, maar ook om wat op nog grotere schaal gebeurt. Ik zie de diepe band die kan optreden niet als iets vanzelfsprekends wanneer iemand gedeeltelijke controle of controle over zijn leven aan u toevertrouwt.
……………………………

I’m kind of a player, I guess.
It’s hard to explain. I don’t have a real need to sex up or date a lot of people. But I love to be charming. I love to make people feel good. I love to flirt. I love to COURT.
That is just the kind of person I am. The more I admire someone, the more I find it necessary to demonstrate it. For some, I simply vocalize my appreciation. For others, I might demonstrate with gifts and sweet dates. It all depends on how I feel the person I care about feels most loved and appreciated.
What I’ve realized, albeit via trial and error, is that these actions have a real sway over people’s hearts…. especially for people who are sadly unused to the attention.
They can’t always articulate how my actions make them feel, too. But I understand that, too. It’s confusing, and frightening, articulating your needs and intentions sometimes. And even more so, it’s CONFUSING when someone is telling you that they cannot date you right now but treating you with more love and affection than anyone you’ve ever dated has. Your brain acknowledges the need for distance but your heart blatantly ignores it. I get it.
So I believe I have a responsibility to shelter people from myself. From my courtship. To remind them, if necessary: This is JUST play. I’m not looking for a relationship. Or, I don’t know if I want to date you, but I enjoy taking you out sometimes and buying you gifts -- is that alright with you?
(And similarly, if I AM angling for a relationship -- for seriousness -- to state that intention as soon as I know it is present.)
And, if they appear to be ignoring reason and becoming too close, at times -- to distance myself before they become hopelessly attached.

Ik ben soort van een speler, denk ik.
Het is moeilijk uit te leggen. Ik heb geen een reĆ«le behoefte aan sex of daten met een heleboel mensen. Maar ik ben graag charmantant. Ik hou ervan mensen een goed gevoel te geven. Ik hou van flirten. Ik hou van alles eromheen.
Dat is wie die ik ben. Hoe meer ik iemand bewonder, hoe meer ik het hen toon. Sommige laat ik gewoon mijn waardering blijken. Anderen overlaad ik met geschenken en leuke date's. Het hangt af van hoe geliefd en gewaardeerd ik me voel bij de persoon waar ik voor zorg. 
Door ervaringen en fouten, besef ik, dat deze acties een macht geven over iemand zijn gevoelens... vooral  voor mensen die helaas gebruikt worden onder de mom van aandacht geven..
Zij kunnen niet altijd verwoorden hoe zij zich voelen onder mijn acties. Maar ik begrijp dat. Het is verwarrend, en beangstigend, behoeften en noden te verwoorden. Het is verwarrend wanneer iemand u vertelt dat ze niet kunnen daten met u maar wel dat ze u meer liefde en genegenheid kunnen geven dan iemand met wie u ooit gedate hebt. Je hersenen erkennen de noodzaak van afstand, maar uw hart wordt schaamteloos genegeerd. Ik krijg het.
Ik heb een verantwoordelijkheid voor de mensen die onder mijn dak leven. Voor mijn hofmakerij. Om hen indien nodig er aan te herinneren: dit is enkel spel. Ik ben niet op zoek naar een relatie. Ik weet niet of ik wil daten met u, maar ik geniet om je soms mee te nemen en geschenken voor u te kopen, is dit goed voor u? En op dezelfde manier als ik een relatie aanga, een serieuse relatie, zeg ik dit zo snel als ik het weet.
Als ze redenen lijken te negeren en soms te dicht komen, neem ik afstand voordat ze hopeloos verliefd worden.
……………………………

I have a code of ethics and behavior. I won’t mistreat anyone I am involved with, whether it is physical or an emotional affair. And I believe that as a Dominant, that responsibility is doubled or greater.
I believe that part of being a good Dominant is that I have a responsibility to care for my submissive’s well-being OVER my own -- including allowing my heart to break if necessary, but trying to prevent the same from happening to theirs.
I don’t always succeed at that. I make mistakes. But those are the values I attempt to uphold.

Ik heb een gedrags- en ethiekcode. Ik mishandel niemand tot wie ik betrokken ben, of het een fysieke of een emotionele relatie is. Ik denk dat de verantwoordelijkheid dubbel zo groot en groter is als Dominant.
Ik denk dat het zijn van een goede Dominant inhoudt dat ik de verantwoordelijkheid tot het zorgen voor het welzijn voor mijn sub op mij neem, inclusief mijn hart te breken indien nodig, maar proberen te voorkomen dat hetzelfde met hen gebeurt.
Ik slaag er niet altijd in. Ik maak fouten. Maar dat zijn de waarden die ik probeer te handhaven.
……………………………

I’m going to catch hell for saying this. But I judge other Dominants harshly.
I believe as a Dominant, you have an obligation to FIRST be a good partner and secondly, to be a wonderful Dominant. If you cannot meet the barest qualifications for being a good partner, you will make a terrible Dominant.
I have seen things lately that have made me furious. I have seen people handed collars, and the collar removed a month or two later for no particular reason. I have seen a person lead to believe they would be having a committed relationship and then the person withdrawing their offer a short time later for no reason other than “I’m not ready for this,” leaving a heartbroken submissive behind.
I know, it’s not in fashion to dictate how other kinksters live their lives. We’re supposed to tolerate other’s lifestyles. And I will let you do things the way you do things. But I will make OPINIONS about how good of a partner you are based off of your actions.
I judge you to be a poor excuse for a partner. I judge you to be a poor excuse for a Dominant. And you are unwelcome amongst those I love and those who I have offered my friendship.
Yes. I will tolerate you being an asshole and a player and poor Dominant and you handing out velcro collars right and left.
Do not mistake my tolerance for condoning. You can do what you want. But I will see you as being lesser for your actions.
You do not have my respect.

Ik ga naar de hel door dit te zeggen. Maar ik oordeel hard over andere dominanten.
Ik denk als Dominant, u de verplichting hebt om eerst een goede partner te zijn en dan pas een prachtige Dominant. Als u niet kunt voldoen aan de strikte kwalificaties voor een goede partner, zal je een verschrikkelijke Dominant worden.
Ik heb dingen gezien de laatste tijd die mij woedend hebben gemaakt. Ik heb mensen collars zien overhandigen, en de collar een maand of 2 later zonder bijzondere reden verwijderen. Ik heb een persoon gezien, die geloofde dat ze een toegewijde verhouding zou hebben, dan trok de ander persoon korte tijd later het aanbod terug met de woorden: "Ik ben niet klaar voor dit," het gebroken hart van een onderdanige achterlatend.
Ik weet, het is geen mode andere kinksters hun manier van leven te dicteren. We worden verondersteld elkaars levenssstijl te tolereren. Ik laat je de dingen doen op de manier dat je de dingen doet. Maar ik zal mijn mening geven over jullie basis en jullie acties.
Ik beoordeel u als een zwak excuus voor een partner. Ik beoordeel u als een zwak excuus voor een Dominant. En u bent ongewenste onder degenen waar ik van hou van en degenen die ik mijn vriendschap heb aangeboden.
Ja. Ik tolereren u als een lul, een speler en een slechte Dominant die velcro Halsbandjes rechts en links uitdeelt. Maak niet fout mijn tolerantie te vergoelijken. U kunt doen wat je wilt. Maar ik zal je als een mindere zien voor uw acties.
U hebt mijn respect niet.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten